Arme Flux

Met verstomming geslagen, we kunnen het niet anders omschrijven...

Onze lieve lieve Flux bleek gisteren doof te zijn. Na doorgedreven testen (handengeklap, gefluit, gestamp op de grond) en pogingen onze vriend te laten verschrikken door een plots en hard geluid was het voor ons duidelijk: Flux hoorde niets.

Groot verdriet sloeg toe, zowel bij ons als bij Kevin, de vriendelijke kerel die Nala en Jules samenbracht.

We zijn gisteren bij hem langs geweest. Hartverscheurende taferelen en de bevestiging dat Flux echt niets kan horen. Na heel wat contacten met dierenartsen blijkt dit probleem zelfs aangeboren te zijn, vooral bij puppies die een overwegend witte vacht hebben en blauwe kijkertjes hebben.

Kevin heeft daarop een opoffering gedaan en ons de pup die hij had gereserveerd voor zichzelf meegegeven: Gaffa.

Ik voel me daar niet goed bij, wat logisch is denk ik. Ik had duizend keer danku kunnen zeggen tegen Kevin, maar we zijn snel vertrokken, om het drama niet nog te vergroten.

Men kan zich erover verbazen hoe snel je gehecht raakt aan een lief beestje zoals Flux en een lief beestje zoals Gaffa.

Pech voor Flux, pech voor ons...

Arme Flux...

Wat er verder met jou zal gebeuren weten we niet zeker, maar Kevin houdt ons op de hoogte.

Life's a bitch, but it must go on...

Tot ziens